Van dorpsmuis tot stadsrat

Emigreren? Best lastig! maandag, 04 september 2017

Van dorpsmuis tot stadsrat

Hoe gaat dat nou in z’n werk? Hoe burger je snel en niet al te opzichtig in? Met een bord om je nek rondlopen – “ik ben nieuw, kom je bij mij op de koffie?” – is niet de beste oplossing. Vandaag ben ik even in onze straat, waar ik over een paar dagen woon. Ik voel me lichtelijk overdressed in mijn chique jumpsuite met colbertje en hoge hakken. Als ze mij maar niet aanzien als deurwaarder ofzo!

Maar goed, wat moet ik anders? Het Nederlands Dagblad heeft nog een foto van ons tegoed voor bij het interview. Al wandelend zie ik om mij heen veel gekleurde hoofddoekjes, dreadlocks en trainingspakken. De autochtone buurtbewoners zijn veelal grijs en voorzien van een scootmobiel. In mijn ooghoek zie ik een gemeentewerker die zo aardig is om zo’n ding schoon te blazen met een bladblazer.

Aangekomen bij de Lidl valt mijn oog op de slotjes aan de wand die voorin de winkel zijn bevestigd. Je kunt je boodschappentrolley eraan vast zetten, zodat ‘ie niet weg is als je hebt afgerekend en naar huis wilt.

Hé een bakkerij met de naam Bloemhof. Hollandser naam kan bijna niet. Maar het brood ziet er toch exotisch uit: Turkse pizza’s, brede, platte, ronde, grote en kleine broden ... het ruikt heerlijk.

Ik wip bij de islamitische slager naar binnen. Goedemorgen, ik woon hier net, heb niks nodig, maar kom alleen even kijken omdat ik zo nieuwsgierig ben. Ik word hartelijk verwelkomd en nog geen paar minuten later sta ik met een warme bak koffie tussen de koude kippenpoten uitgebreid te praten met de Turkse slager. Een klantgerichtheid die ik in de Nederlandse winkels niet vaak meer tegenkom! Hij zal toch niet denken dat ik van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit kom?

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast
DMC Firewall is a Joomla Security extension!