Kaapverdiaanse kapster

maandag, 04 december 2017

Kaapverdiaanse kapster

Pff, wat een ochtend!

Ik ben er, volgens afspraak, stipt om 10 uur. Met mijn Hollandse hoofd is het wel spannend bij deze Afrikaanse knipster op de hoek van onze straat. Kan ze wat met mijn blonde lokken? Als ik 5 minuten zit, komt er een jonge vrouw binnen die rustig een boek gaat lezen. Een half uur later besluit ik Roos te vragen om ook het mijne even langs te brengen.

Ik zit als enige Nederlandse vrouw tussen Spaans-, Portugees-, Frans- en Engelstalige dames. De ene kapster is bezig met het invlechten van een enorme berg gitzwart kunsthaar. De andere kapster wast iemands haar en terwijl dat uitlekt, rolt ze het haar van een tweede klant in om ondertussen een derde vrouw uit te nodigen plaats te nemen en dat terwijl ze van alles vertaald voor haar collega’s.

Anderhalf uur verder is dat boek heel leuk, maar mijn geduld vrijwel op. Ik vraag voorzichtig of het nog lang gaat duren, omdat ik anders wel even tussendoor naar huis kan gaan. “Nee hoor, dat is niet nodig. U wordt zo geholpen.” In gedachten stel ik mezelf de vraag hoeveel mensen er om 10 uur een afspraak hadden, maar ik bedenk ook dat de Nederlandse cultuur wel erg efficiënt is en geef me eraan over.

Of ik een foto wil laten zien van mijn gewenste kapsel. Die gaat van hand tot hand en iedereen heeft er wel een mening over. Jammer of misschien een zegen dat ik niet alles versta!? “Nee, je moet zeker niet kiezen voor een kleurtje. Houd het blond! Wie wil er nu bruin haar?” Iedereen is het erover eens dat het highlights moeten worden en ik denk alleen maar “in vredesnaam, begin eraan”!

Kapster één komt voelen aan mijn haar, kapster twee gaat eraan plukken, de manicure begint zich er ook mee te bemoeien. Ik krijgt een kleurstaal te zien, moet er nog maar eens over nadenken, terwijl mijn kapster naar iemand toegaat die al een tijdje terug heeft aangegeven dat de intrektijd verstreken is, en of dat kwaad kan.

Alsof het allemaal nog niet hectisch genoeg is komt er een man binnenlopen die hevige ruzie begint te maken over de afgesproken prijs. Hij loopt weg, verheft zijn stem, smijt de deur dicht en komt vervolgens toch weer terug om gewoon te betalen.

Om 12.30 uur begint het knippen. Wat een feest. Ik heb het gevoel dat ze iedere haar apart behandelt! Maar als ik ga afrekenen, schrik ik van de prijs. “Gisteren heb ik met de eigenaresse een lager bedrag afgesproken”. Er wordt gebeld. Als de bazin hoort dat ik nu pas geholpen ben, het is dan 14.00 uur, zijn de rapen gaar. Er volgt een heel lang gesprek waar ik niets van versta, maar wel op moet wachten. Aan het eind van het liedje betaal ik de afgesproken prijs. Eenmaal bij de deur vraagt de kapster me nog even te … wachten! Ik kan bijna niet meer, maar houd me in. “Sorry hoor mevrouw, u was om 10 uur aan de beurt, maar we hadden een dubbele afspraak en we hadden het niet door. U zat daar zo rustig te lezen en u zei verder niets. Sorry hoor!”

Die avond komt de eigenaresse bij ons aan huis. Ze heeft een bon bij zich voor een gratis knipbeurt, “om het een beetje goed te maken”. Natuurlijk ga ik de volgende keer weer. Maar of ik dan op afspraak kom …?

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd